Olympische Spelen

De Chinese organisatoren van de Olympische Spelen heffen de internetbeperkingen op voor journalisten die verslag doen van het sportspektakel. Dat heeft het Internationaal Olympisch Comité (IOC) vrijdag bekendgemaakt.


Zowel China als het IOC was de afgelopen dagen bedolven onder kritiek. De eerste omdat het bepaalde websites had afgesloten, de tweede omdat die met de censuur zou hebben ingestemd.

Ook in Nederland wordt schande gesproken van de censuur van de communistische overheid. De SP eist opheldering van het kabinet en wil weten of prins Willem-Alexander als IOC-lid op de hoogte was van deze overeenkomst en of hij hiermee heeft ingestemd. De partij stelde daarover schriftelijke vragen aan premier Jan Peter Balkenende en minister Maxime Verhagen van Buitenlandse Zaken.

Vanuit het perscentrum voor de Olympische Spelen was een reeks `gevoelige` websites, waaronder die van Amnesty International en pagina`s van de Britse omroep BBC niet te bekijken.

Donderdagavond hebben het IOC en de Chinese organisatoren elkaar ontmoet en het probleem opgelost, aldus IOC-vicepresident Gunilla Lindberg. ‘Het internet is net zo te gebruiken als bij voorgaande Spelen.’

Journalisten constateerden vrijdag in het perscentrum echter nog het tegendeel. De website van Amnesty en enkele andere sites die eerder waren geblokkeerd, waren weer te lezen. Talloze andere bleven echter geblokkeerd. Daaronder waren sites van Chinese dissidenten, die van de verboden spirituele beweging Falungong en pagina`s met informatie over het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede in 1989.

Tijdens een zeldzame persconferentie met buitenlandse journalisten riep de Chinese president Hu Jintao vrijdag journalisten op zich aan de Chinese wetten te houden. `We hopen ook dat jullie objectief verslag doen van wat jullie hier zien.` Ook riep hij op de Spelen niet te politiseren. `Dat doet de verschillende kwesties geen goed en gaat in tegen de Olympische geest`, aldus Hu.

Het autoritair geregeerde China krijgt veel kritiek op het gebied van de mensenrechten. Zo snoerde het in de aanloop naar de Spelen een reeks dissidenten de mond, bijvoorbeeld door hen te dwingen Peking te verlaten.

(bron: DePers)